Aïda: het oude Egypte in Sint-Niklaas

Wanne Synnave

, Musical

Vrijdagavond ging in de Stadsschouwburg van Sint-Niklaas Aïda in première, uitgevoerd door het Belcanto-gezelschap. Broadway of Antwerp was erbij en zag, hoorde en voelde dat het goed was.

 

Aïda vertelt het verhaal van een Nubische prinses (Aïda, vertolkt door Vicky Delrue) die gegijzeld wordt door een groep Egyptische soldaten, onder leiding van Radames (Wesley Van der Veken) en als dienstmaagd wordt geschonken aan prinses Amneris (Nele Steurs). Radames werd door zijn vader Zoser (Dirk Cauwelier) verloofd met Amneris, maar wordt verliefd op Aïda. Aïda wordt verscheurd door de keuze tussen haar volk en haar liefde.

 

De voorstelling begint in een geschiedkundig museum, ingeleid door de museumdirecteur (eveneens vertolkt door Dirk Cauwelier). Vanuit het museum word je als toeschouwer meegenomen naar het oude Egypte, zowel op muzikaal, vocaal als visueel vlak.

 

Het grootste pluspunt van deze voorstelling is ongetwijfeld de zang. Zowel de solisten als het ensemble wisten te overtuigen met loepzuivere zang, straffe uithalen en ingetogen ballads, ondersteund door een uitstekend live-orkest, onder leiding van Marc Van den Broeck. Daarvoor ook petje af voor Christof en Philippe Peirsman, die voor een straf geluidsontwerp zorgden, waarbij zowel solisten als ensemble perfect verstaanbaar waren en de muziek van Elton John prachtig tot haar recht kwam.

 

Ster van de avond was bij uitstek Vicky Delrue. In het verleden bewees ze al dat ze komische rollen aankan, maar vanavond toonde ze dat ook zwaardere rollen geen probleem zijn voor haar. Twee keer zette ze foutloos a capella een nummer in. Dit neemt niet weg dat ook haar mede-solisten zwaar indruk maakten. Nele Steurs zette een heel menselijke – soms zo frivool als een vlinder, dan weer emotionele en krachtige – Amneris neer en zorgde voor één van de hoogtepunten met Mijn Sterkste Kant. Wesley Van der Veken vertolkte erg overtuigend een verscheurde Radames. Slechts heel af en toe zondigden de acteurs aan overacting, voor de rest zetten ze ook knappe acteerprestaties neer.

 

Hoogtepunt van de voorstelling was Gezegend Nubië, een groots ensemble-nummer aan het einde van de eerste akte. Zowel vocaal als visueel werd de zaal ontroerd, de emoties spatten van het podium de zaal in, vooral door de zangprestaties van het straffe ensemble.

 

Regisseur Dieter De Smedt en choreografe Sylvia Heirbaut wisten ook de danskwaliteiten van verschillende ensembleleden te benutten, wat zorgde voor verschillende indrukwekkende dansprestaties, waarbij onder andere Arne Schögler (die ook Mereb vertolkte) in het oog sprong. In de beginscène waren wel verschillen in niveau tussen de meer en minder ervaren dansers te zien, maar dat niveauverschil was niet storend.

 

Ons advies: koop geen vliegtuigticket naar Egypte, maar een treinticket richting Sint-Niklaas.

Tickets en info:

Aïda is nog tot en met volgende week te zien in de Stadsschouwburg.

http://belcantogezelschap.net/

 

 

aida-belcanto

Bron foto: Facebook